w mediach

Rozmowa w „Dwutygodniku”

„Aż całą ją zeżremy”, czyli niewesoła rozmowa o naszym stosunku do przyrody.
Pytający: Michał Sowiński i Katarzyna Trzeciak
Odpowiadający: Julia Fiedorczuk i Stanisław Łubieński

Fragment
Julia Fiedorczuk
: Jestem głęboko przekonana o wzajemnych powiązaniach pomiędzy różnymi elementami rzeczywistości, pomiędzy istotami, zjawiskami i procesami. Odczuwam to czasem bardzo silnie. Myślę też, że twórczość natury, naturalna poesis – sztuka pająka tkającego sieć, twórczość rzeki rzeźbiącej koryto – jest krewniaczką ludzkiej wyobraźni, która tworzy obraz, wiersz, a może nawet wizję polityczną.

Stanisław Łubieński: Też mam taką intuicję. W Słowińskim Parku Narodowym jest takie miejsce na plaży, gdzie leży dużo kamieni i one z daleka wyglądają jak ciemna masa. Ale gdy podejdzie się bliżej, widać, że to są kamienie, które nawet nie leżą blisko siebie. Każdy ma inny kształt, mają różne kolory, rysunki. To impresjonizm w najczystszej postaci! Bardzo to lubię obserwować.

Całość tu

 

Reklamy
Zwykły wpis

4 thoughts on “Rozmowa w „Dwutygodniku”

  1. JustynaC pisze:

    Dziękuję za wpisy na blogu i linki do tekstów poza blogiem. Ja zainteresowałam się tym, kto to taki Stanisław Łubieński w księgarni, po przejrzeniu książki ze sroką na okładce. Pierwsze wrażenie: on naprawdę lubi ptaki (już samo to jest rzadkością – kogo one obchodzą)! On ma wiedzę o ptakach i odwagę, żeby napisać co myśli o polowaniach na nie! Myślałam, że tacy ludzie to tylko za granicą, a i tam jest ich bardzo mało. Istnienie takich Stanisławów Łubieńskich i Jonathanów Franzenów jest jednak pewną pociechą. Dla mnie ten rozdział, za który „sporo ludzi ma pretensje” jest najważniejszy.

  2. PaZar pisze:

    Panie Stanisławie, książka jest znakomita. Wypełnia lukę na rynku książkowym opowiadając o przyrodzie emocjonalnie, subiektywnie, ale nie zapominając o faktach naukowych. Robi Pan znakomitą robotę popularyzując zainteresowanie i pozytywne nastawienie do przyrody. Pana entuzjazm może być z pewnością zaraźliwy. Ma Pan także ujmujący sposób bycia, bardzo skromny co jest także niezwykle przyjemne kiedy się Pana słucha i ogląda. Mam nadzieję, że spotkamy się kiedyś w terenie. Pozdrawiam.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s